Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
OdAutorek–słowodowydaniapierwszego
XXVII
Mamyzatemnadzieję,żeksiążkaoterapiipoznawczo-behawioralnej,napi-
sanaprzezpolskieterapeutki,uwzględnicharakterystycznecechytera-
piiprowadzonejzgodniezjejogólnymiUponadkulturowymi”założeniami
wpolskimkontekściekulturowym.
Drugipowódnapisaniatejksiążkizwiązanyjestwłaśniezcorazwięk-
sząliczbąprzekładówipublikacjipolskichautorówpoświęconychterapii
poznawczo-behawioralnej.Czytelnikowi,wszczególnościrozpoczyna-
jącemuswojąprzygodęztąformąpsychoterapii–coczęstosłyszymy
odnaszychstudentów–trudnozorientowaćsięwmnogościpojęć.Tym
samympodstawowymterminomterapiipoznawczejibehawioralnejprzy-
pisywanesąprzeztłumaczyodmiennepolskieodpowiedniki.Nierościmy
sobieprawadowyrokowania,któryprzekładowychpojęćjestUjedynym
słusznym”.Starałyśmysięzdefiniowaćjewkolejnychrozdziałachksiążki,
awUSłowniczku”–zamieszczonymnajejkońcu–odnieśćużywaneprzez
nasterminydoichoryginalnych(angielskich)wersji,abyułatwićCzytelni-
komzrozumienietakżeinnychpublikacji,wtymprzekładów,dotyczących
terapiipoznawczo-behawioralnej.
Dlakogonapisałyśmytęksiążkę?Dlaprofesjonalistównaróżnycheta-
pachrozwojunaukowego,pracującychzpacjentamioróżnychproblemach.
Mamynadzieję,żeokażesięużytecznadlapoczątkującychpsychotera-
peutówpoznawczo-behawioralnychidlaosób,któreniesąpsychotera-
peutami,alewpraktycelekarskiejposzukująodpowiedzinapytanie,jak
skuteczniejpomócpacjentowi.Byćmożeprzedstawionytumodelterapii
będzietakżepomocnydlainnychprofesjonalistów,którychpracaczasem
łączysięzkoniecznościąudzieleniapomocy.Mamyteżnadzieję,żeksiążka
tawydasięciekawadoświadczonymterapeutompoznawczymibehawio-
ralnymjakopotwierdzenieichwiedzylubstaniesiędlanichinspiracją
dodalszegorozwojuzawodowego.
Prezentujemytugłównezałożeniateoriiipraktykiterapiipoznawczo-be-
hawioralnej.Książkazawierateżfragmentybędącewyłączniewyrazem
poglądówautorek,opartychnawłasnychdoświadczeniachzgromadzonych
wtokupoznawaniaiuczeniapsychoterapiiwtymmodelu.Naszedoświad-
czenietoteoriaipraktyka,toprzeczytaneprzeznaslektury,wysłuchane
wykłady,aprzedewszystkimkontaktzpacjentami.Jeśliudajenamsię
impomóc–cieszymysięrazemznimi;jeśliniepotrafimytegodokonać–
poznajemyograniczeniastosowanejprzeznasmetodyiprzekonujemysię
okoniecznościnieustającegouczeniasię.Wtrakcieprowadzonychprzez
naswarsztatówiwykładówmiałyśmymożliwośćusłyszeniawielupytań
dotyczącychkoncepcjipoznawczo-behawioralnej.Zadawałyjezarówno
osoby,którerozpoczynałyswojąpracętąmetodą,jakite,którewybrały