Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
chciałwyrazićwjakiśsposóbrównieżjegokonkretną
działalnośćcharytatywną.
23.Wtymkontekściemożesięwydawaćpożyteczne
odniesieniedopierwotnychstrukturprawnych
dotyczącychdziałalnościcharytatywnejKościoła.Około
połowyIVwiekuwEgipcieformujesiętakzwana
diaconia
;jesttowpo-szczególnychmonasterach
instytucjaodpowiedzialnazacałośćaktywności
opiekuńczej,czyliposługicharytatywnej.Ztych
zaczątkówrozwinęłasięwEgipcie,ażdoVIwieku,
korporacjawpełniumocowanaprawnie,którejwładze
cywilnepowierzająnawetjakąśczęśćzboża
dopublicznegorozdawnictwa.WEgipcienietylkokażdy
monaster,alerównieżkażdadiecezjamiaławkońcu
swoją
diakonię
–instytucję,którapóźniejrozwinęłasię
zarównonawschodzie,jakinazachodzie.Papież
GrzegorzWielki(†604)mówio
diakonii
Neapolu.Istnienie
diakonii
wRzymiejestudokumentowanedopiero
począwszyodVIIiVIIIwieku.Oczywiściejednakjuż
wcześniej,odsamychpoczątków,opiekanadubogimi
icierpiącymi,zgodniezzasadamiżyciachrześcijańskiego
zawartymiwDziejachApostolskich,należała
dodziałalnościKościoławRzymie.Żywymtego
przykłademjestpostaćdiakonaWawrzyńca(†258).
Dramatycznyopisjegomęczeństwabyłznanyjużśw.
Ambrożemu(†397)iwistocieprzedstawianam
zpewnościąautentycznąpostaćświętego.Jako
odpowiedzialnemuzatroskęobiednych,pouwięzieniu
jegowspółbraciipapieża,danomuczas,abyzebrał
skarbyKościołaiprzekazałjewładzompaństwowym.