Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
MaciejŻytowiecki:SZUJERW2010
Powrótdosłużby
sprawapotoczyłasięinaczej,jegotruppomógłbymiodzyskaćodznakę?Dorwać
mordercętoniebyleco.
Zimnobutelkiwódkiniesionejdostołu,przyktórymczekaładziewczyna,
przywołałomniedoteraźniejszości.
Delilasplotłanogi,jaktylkodamapotrafi.Podpajęcząsiateczkąpończoch
zgrabniezarysowałysięidealniewyrzeźbionełydki.Siadając,rozpięłaguzik
garsonki–przypuszczalniewbiurzebyłozaciepło,boniesądziłem,żebychciała
zrobićwrażenienamnie.Rolemiędzynamizostałyjużustalone.Niemiałem
złudzeń.
–Maszto?–zapytała.
Wskazałemgłowąłóżko.Mimowolniezerknąłemnabudzikstojącyobokniego:
dodwudziestejniespełnapółgodziny.Jeszczemógłbymzdążyćnaspotkanie.
–Gdzieśsięspieszysz?
–Nieszczególnie.Wyglądaszponętnie.
–Chceszczegośspróbować,Ezra?–Uniesieniembrwizmiękczyłatrochę
ostrzeżeniezawartewtoniegłosu.
–Skądże,jestemrycerzemwlśniącejzbroi.
–Idobrzedlaciebie.
–Totwojezdanie.
Podszedłemdołóżkaiodsunąłemkoc.Usłyszałemjejwestchnienie,kiedy
unosiłemprzedmiot.Niewyglądałspecjalnie.Paskudztwoprzedstawiałodwawijące
sięwęże(jaknakaduceuszu),trzymającewpyskachkrzyżwpisanywokrąg.
–Pieczęć.–GłosDeliliprzesyconybyłledwieskrywanympodnieceniem.
Położyłemnablaciedziwacznypręt,któregozdobyciemizleciła,iusiadłem
przystole.Potrzebowałemrozgrzewającegooddechuwódkiwbrzuchu,więcnalałem
sobiepółszklanki.Delilawypielęgnowanądłoniąpowstrzymałamnieoduniesienia
22