Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
pocałymkraju,zapraszającprzedstawicieliwielkichrodów
napokojowespotkania;zamiastpalićzbiory,wydawałprzywileje
iprawagwarantującemożnowładcomwłasnośćziemiiuprawnienia
polityczne–nietylkowAnglii,alerównieżwNormandii.Wykazał
zaangażowaniewrozwójprocedursądowych,podkreślając,żejego
przydziałyziemwAngliisąuzasadnioneprawnie.Dokonującobjazdu
angielskichterytoriów,którytocorazbardziejprzypominałtriumfalną
rundęzwycięzcy,zakażdymrazemkreowałsięnawładcębardziej
wiarygodnegoodobecnegokróla.
Ajednakniemożnabyłocałkowicieuniknąćwalki.Wlipcu1153
r.HenrykspotkałsięzeStefanemwWallingford–mieściepołożonym
wzdłużdługiegozakrętuTamizy,napołudniowywschódodOksfordu,
niebezpieczniebliskoWestminsteruiLondynu.Stefanoblegałzamek
bronionyprzezzałogęlojalnąHenrykowi.Obszartenbyłusiany
szeregiemmniejszychwarownikrólewskichisystememrowów,
zbudowanychwtrwałympierścieniuobronnym.Henrykprzyszedł
oblężonymzodsiecząwprzekonaniu,żekoniecwojnyjestjużblisko.
KrólStefantylkonatoczekał.Napoczątkusierpniawyruszył
naprzeciwsiłomksięcianaczeledużejarmii,którarazjeszcze,
podobniejakpodMalmesbury,odmówiławalki.WedługGesta
Stephani,„ludziestojącynaczelewojskpoobustronachwzdragalisię
przedkonfliktemnietylkodlatego,żenaprzeciwkosiebiestanęli
rodacy,alerównieżdlatego,żeoznaczałonspustoszeniecałego
królestwa”.PoddaninietylebyliniechętniStefanowi,ileczulisię
zmęczeniwojną.„Baronowie,cizdrajcyAnglii[...],byliniechętni
dowalki,takjakniechcieli,byktórakolwiekzestronzwyciężyła”,
napisałHenryzHuntington.Faktemjestjednak,żeci„zdrajcyAnglii”
cierpieliprzezbliskodwadzieścialatwojnydomowejiobawialisię,
byzwycięstwoktórejkolwiekzestronkonfliktuniezaowocowało
masowymikonfiskatamiziemiprzeciwnikówiciągnącymisię