Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
wnaszpikowanychelektronikąkokpitach,wydawalisięmali
iniewyraźni,niegotowinatenmomenthistorii.
Choćmiastopodrugiejstronierzekistałosięostatniomodne,wciąż
służyłostudentomurbanistykizaprzestrogę.Autostradyprzeznaczone
dlaznaczniewiększychmetropoliiwybudowanotu,żebyodseparować
odsiebiedzielniceirasy,aniezbytlotnykrólikdoświadczalny
nazwiskiemSenderovskyczęstogubiłsięnabezkolizyjnych
skrzyżowaniachirondach.Dworzecautobusowy,obsługiwanyprzez
małoznaneprzedsiębiorstwodziałającewcałymstanie,jakimścudem
wylądowałwmodnej,niegdyśczarnejokolicy,obokświetnie
prosperującejkawiarnio-księgarniidwudziesturestauracjiomrocznych
wnętrzachiwielkomiejskichcenach.
SenderovskyznalazłVinodastojącegosamotnienieopodal
obskurnegobudynku.Zdwiemaplastikowymiwalizkamiustóp
wyglądałjakodrobinęnowocześniejszawersjawłasnegoojcawchwili,
gdytenopuszczałIndie,niecozapóźno,bywNowymŚwiecieodnieść
sukcesjakowłaścicielsklepuzkomputerami.Mashauparłasię,żeby
zafundowaćbiedującemuprzyjacielowibardziejkomfortowąpodróż
ikupićbiletnapociąg–uważała,żetolepszedlazdrowianiżautobus.
Vinodjednakodmówiłztymsamymgrzecznymuporem,zjakim
odrzuciłofertęKaren.
Senderovskyzahamowałkilkacaliodwalizekiwyskoczyłzauta.
SpojrzelinasiebiezVinodemiprzezchwilęznówmielipopiętnaście
lat,takjakwtedynakursiezapoznawczymwliceumdlabystrej,choć
przegranejmłodzieżyzzagranicy.GłowęVinodaotaczałaaureola
siwiejącychwłosów,którespływałynaramiona,pieprzbaków
przechodziłwsólbrody,awśródwszystkichtychodrośliznajdowały
siępłonąceniegdyśoczy,któreostatniogrzecznieprzygasły.
–Bhai–powiedziałVinod.Słowotowydostałosięzjegoust
wpostacikrótkiego,zgrabnegowybuchu.
–Bhai–odpowiedziałSenderovsky,cowhindioznaczało„bracie”.
Wczasiestudiówiprzezkolejnądekadęmieszkalirazemwdobrze
zapowiadającejsięokolicy,takiejjakta,gdzieterazstali(gdy
zapowiedźsięspełniła,dlanichniebyłotamjużmiejsca),iprzezcały
tenczasVinodnazywałSashębhaialbobehenćot(todrugieoznaczało
mężczyznęcieszącegosięwzględamijegosiostry,choćsłużyłoteż