Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Jakowaśduszaszczera,
Cobymipożyczyła
Osiemsetnędznychfraniów
Bymzatkałchciwegardła
Mychwierzycielidra-a-a-niów?
Akiedy,kiedy,naniebieskimkompasie,
Dwanaścieuderzeńwalnie.
Mążądzęuczciwościpalącąugaszę,
Czynszpłacącpunktualnie.
–Tamdolicha–rzekłSchaunard,odczytując–
kompasie
i
ugaszę,
torymyniezbytbogate,alenie
mamczasustaraćsięoichdobrobyt.Spróbujmyteraz,
jaktekstpadanamuzykę.
I,okropnymnosowymorganem,którybył
muwłaściwy,zacząłnanowowyśpiewywać.Zadowolony
zwyniku,Schaunardwyraziłsobieuznanietriumfalnym
skrzywieniem,którekomicznymfałdemsadowiłosię
naoklepnajegonosie,ilekroćradbyłzsiebie.Aleten
błogostanpychyniemiałtrwaćdługo.
Jedenastawybiłanapobliskiejwieży;każdeuderzenie
wnikałodopokojuirozpływałosięwironicznych
dźwiękach,którezdawałysięmówićdonieszczęśliwego:
„Czyśgotów?”.
Artystaskoczyłnakrześle.
–Czaspędzijakjeleń–rzekł–zostałomizaledwietrzy
kwadransenaznalezieniesiedemdziesięciupięciu
frankówinowegomieszkania.Niedokażętegocudu–
towkraczawdziedzinęmagii.No,dajęsobiepięćminut
narozwiązanietegoproblemu.–Iwspierającgłowę