Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Otywmordę,żuraw–powiedziałWąż.
–Aleokaz–stwierdziłAndrzej,celującaparatwprzelatującą
sylwetkęptaka.
–Daktary,totensam,corano?–spytałPuszczyk.Wdłonimiał
garśćczipsów.
–Chybatak–odpowiedziałDaktaryischyliłsiępoplecak,ale
wjegownętrzuwyczułtylkopomidoryiopakowanietwarogu.–Szlag,
znowuzapomniałemsprzętu!
–Spokojnie,jeszczegonagrasz,takjakWążznajdzieswojego
wróbla.–Puszczykpodałmupaczkę,atenwyjąłześrodkagarść
czipsówiwłożyłjedoust.
–Gońsię–rzuciłWążirównieżsięgnąłpoczipsy.
Obserwowalilecącegożurawia,ażtenzniknąłzaliniąlasu,ajego
klangorwymieszałsięzcichym,jednostajnympluskiemrzeki
ichrupaniemczipsówmiędzyzębami.